او ردیف های موسیقی را از طریق لوله بخاری یاد گرفت! * سرخط خبرها


نام او «اسکندر ابراهیمی زنجانی» بود، اما به دلیل اینکه در آن زمان تعصب نسبت به موسیقی وجود داشت و از نام میانی خود نترسید، نام مستعار «منصور نریمان» را برای خود انتخاب کرد. نریمان پدر نه قدر عود ایرانی در غرب را می نواخت و نه قدر موسیقی ایران را می دانست. گفت: تا سالم باشی همه دور تو جمع می شوند و وقتی استخوان ها سست می شود همه با هم می شوند، همه بچه می شوند.

در پایان آذرماه امسال، «مهارت های خود را دوباره بسازید و بازی کنید» در یونسکو به ثبت رسید.

از سالمندانی که در این سالها روی این ساز زحمت کشیده اند می خواهیم بالاخره به رکورد جهانی دست پیدا کنند.

در گزارش اول به زندگی عبدالوهاب شهیدی و در ادامه گزارش به زندگی شخصی و حرفه ای منصور نریمان می پردازیم.

نریمان دلش برای اودا تنگ شده و یکی از هم تیمی هایش بود. Haitm MiGvet: “به نظر می رسد به پایان رسیده ام.”

نریمان نه تنها عود می نواخت و نه حتی با موسیقی. علاوه بر این به نقاشی و خوشنویسی، نواختن پیانو و تسلط بر سازهای دیگر نیز پرداخت.

و هیچ وقت استاد خاصی در رشته مداحی نداشت، گفت: سؤال کردم و سؤالاتی را مطرح کردم. بعد از کندی عبدالله، در جواب نامه من، نوشید که کیک وود همان است که تو درست نکردی و کل اسم من را ساخت.

البته بی جهت نیست که نریمان را «پدر بیوه ایران» می نامیدند. کاراکه هنر خود را به نوجوانان داد در حالی که من نمی توانم او هنر خود را به نوجوانان داد

او خود لقب «بازگشت به ایران» را دریافت کرد. نریمان توضیح داد: چند سال پیش یکی از بزرگ‌ترین نوازندگان عرب به نام «منیر بشیر» به ایران آمد و تصمیم گرفت به سالن کنسرت بازگردد. برنامه به زبان فرانسه اجرا شد و مترجم مورد نیاز بود. زنده یاد فرامرز پایور (نوازنده شهیر سنتور) آن را برای ما ترجمه کرده است. در حالی که منیر بشیر به زبان کشور عود صحبت می کرد، صدای نریمان را شنیدم. اما پاک واکی او را ترجمه کرد که چرا نامی از من نیامد و مراسم ما آزار دهنده شد.

حتما بخوانید:
ایالات متحده بیش از 10 میلیون مورد ویروس کرونا دارد

بعدها دیدم روزنامه های خراسان نوشتند: حق داری ذلیل شوی. در واقع، منیر بشیر در آن جلسه گفت که ابزار اعتماد در دست اعراب است و اکنون می خواهیم آن را به آنها برگردانیم. مالک اصلی منصور نریمان است.

متاسفانه رابطه من با پایور در آن زمان خوب نبود و من و او ترجمه ای نداشتیم.

خلاصه اینکه در یکی از جشن های وزیر رهبری وقت مراسمی برگزار شد و گفته شد که عنوان بازگشت به ایران را باید به منصور نریمان داد. این لقبی بود که به من دادند و من خیلی خوشحال شدم چون زحمت کشیدم و کسانی که درد مرا درک کردند آنها را درک کردند و قدر درد من را دانستند.

پس از ورود اسلام به ایران و عود به کشورهای عربی، عود از چهار تار به 12 سیم تبدیل شد.

پدر نریمان پزشک بود، اما تار می‌نواخت، آلات موسیقی می‌شناخت و صدایی شاد داشت. اتفاقاً اولین معلم نریمان پدرش بود که به او انواع موسیقی را آموخت، هرچند مشهد شهری مذهبی بود و تعصبات خاصی نسبت به این هنر داشت.

نریمان آنقدر موسیقی را دوست داشت که به پدرش گفت که او موسیقی را بیشتر از مادر و پدرش دوست دارد.

یک بار وقتی حدود سه چهار ساله بودم، سه روز پدرم را گرفتم و با او شروع کردم به بازی کردن. پدرم عصبانی شد، سه سیم را از دستانم گرفت و گفت: چرا به ساز من دست زدی؟ گفتم آقا من این کار را خیلی دوست دارم.

به طور خلاصه، آنها برای من سه تار کوچک ساختند و من آن را با پخش همزمان هر آهنگی که از رادیو می شنیدم یاد گرفتم. حتی من آهنگ های سخت را اجرا کردم. پدرم گفت: پسرم دوست داری غمگین باشی و با موسیقی غمگین باشی؟ گفتم: «آقا! من موسیقی را خیلی دوست دارم.

“حتی از من؟” گفت پدر من گفتم بله.’ گفت: چند سالته؟ من گفتم بله. من تو را بیشتر از هر چیزی دوست دارم.

پدر گفت: پس به تو موسیقی یاد می دهم.

البته پدرش از راه های عجیب اما جالبی برای آموزش موسیقی به او استفاده می کرد تا جایی که نواختن ساز ابوعطا را از طریق لوله دیگ به او آموخت.

حتما بخوانید:
فرانک کارنی ، بنیانگذار پیتزا هات ، در اثر ذات الریه در سن 82 سالگی درگذشت

“او راه های ایکی را پیدا کرد. او راه های ایکی را ساخت. چند وقت است که به من موسیقی می دهد؟” یادم می آید که ماه رمضان بود که پدرم خانه اش را روشن کرد و گفت: این کار را برای تو کرده ام و به حرف من گوش کن.

حد شد، هر غروب برم پشت بام و «شب خوانی» بکنم، مثلاً پدرم گفته ابوعطا بخوان، من نمی کنم. مثل این بود که پدرم از روی لوله اجاق پایین می خواند و من مجبور شدم گوشم را به انتهای لوله فشار دهم و حرف پدرم را تکرار کنم.

بالاخره ردیف های موسیقی را یاد گرفتم.

و فعالیت خود را از ابتدای ایجاد رادیو آغاز کرد تا اینکه به هنرستان رفت و تصمیم گرفت موسیقی را به صورت علمی بخواند.

معلم خالق روح خدا بود. مردی که تا به حال نریمان را ندیده و به قول خودش هر بار یادش می آید، حوصله اش سر می رود.

نریمان که هفته‌ای یک‌بار با این تهیه‌کننده موسیقی تلفنی صحبت می‌کرد، گفت: «کاری که تهیه‌کننده واقعاً انجام داد این بود که من به اندازه کافی از او موسیقی ساختم. روزی که به تهران رفتم متوجه شدم دو سه ساله دونی است. من هرگز خالق را ندیده ام و هر بار که به آن فکر می کنم، قلبم به درد می آید.

مطمئناً منصور نریمان مانند بسیاری از نوازندگان ایرانی از مسیری که این هنر پیش رفته بود عصبانی بود.

و گفت: قطعا از شرایط راضی نیستم. دوران طلایی دهه 30 است و بیشتر آلبوم هایی که پخش می شود مربوط به آن دوره است، اما خوشحالم که موسیقی امروز علمی تر است.

به هر حال نریمان که «حسن ناهید» بود – نی نواز و پاک سرشت – که هک کردی موسیقی ایرانی بود. زیرا به گفته ناهید 50 سال پیش نوازندگان رادیو عود می نواختند اما با همت نریمان و تربیت هنرجویان این ساز رواج زیادی پیدا کرد.

«پدر عود ایران» در 2 تیر 1393 گفت در فانی و در تعریف آرودان در کنار شابور، کریب آرام، کریب آرام.

انتهای پیام

Leave a Comment

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik android rat duşakabin fiyatları hack forum fethiye escort bayan escort - vip elit escort html nullednulled themesMobil Ödeme Bozdurmarekorbetgenco bahis