شهر شگفت انگیز “مایا” – صحت نیوز * صحت نیوز


شهر باستانی «تیکال»، واقع در بخشی از گواتمالا، یکی از مکان‌های تاریخی شگفت‌انگیز است که پس از گذشت قرن‌ها هنوز ساختمان‌های هرمی شکل در آن پابرجا هستند.

بر اساس گزارش لایو ساینس، شهر باستانی مایا تیکال در محلی که گواتمالای کنونی (آمریکای مرکزی) نامیده می شود، قرار دارد و بین سال های 600 تا 900 پس از میلاد رونق داشته است. در اصل «تیکال» مجموعه ای از دهکده های کوچک بود، اما در نهایت به یکی از شهرهای بزرگ تمدن «مایا» تبدیل شد و هرم عظیمی در آنجا ساخته شد. هر بار دو هرم یکسان ساخته می شد و در هر طرف پلکانی قرار می گرفت.

این شهر در ابتدا به نام «تیکال» شناخته نمی شد، اما مردم این شهر را به نام «موتول» می شناختند که در مرکز قلمرو قدرتمند «مایا» قرار داشت.

مساحت “تیکال” بین سالهای 682 تا 909 میلادی بیش از 130 کیلومتر مربع افزایش یافت. از جمعیت این شهر اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما تخمین زده می شود که در زمان سلطنت تیکال بین 45 تا 62 هزار نفر در تیکال زندگی می کردند. در نتیجه، تیکال به یکی از بزرگترین شهرهای منطقه تبدیل شد.

بر اساس مطالعه ای که در سال 2012 منتشر شد، مردم این شهر برای رفاه این جمعیت بزرگ و اطمینان از دسترسی مردم به آب در زمان عدم بارندگی، یک سیستم مدیریت آب ایجاد کردند. این سیستم شامل مخزن آب و سیستم فیلتر آب می باشد. این سیستم حدود 1000 سال قبل از سقوط تیکال مورد استفاده قرار می گرفت.

مردم تیکال مانند سایر شهرهای مایا از سیستم نوشتاری استفاده می کردند که با استفاده از نمادهای حک شده در سنگ و مواد تجزیه شده مانند پوست درخت ایجاد می شد. محققان موفق شدند این سیستم نوشتاری را رمزگشایی کنند. این آثار با کمک آثار تاریخی اطلاعات زیادی از گذشته «تیکال» به دست می دادند.

حتما بخوانید:
CDC جلسه اضطراری در مورد اینکه چه کسی باید ابتدا واکسن ویروس کرونا را تزریق کند در حال برگزاری است

اهرام دولو

شهرت “تیکال” با این واقعیت مرتبط است که اهرام زیادی دارد. پروژه های جهانی از تقویم معروف «مایا» متولد شدند. حاکمان این شهر در پایان هر دوره 20 ساله جامعه ای مشابه می ساختند. بالای اهرام یک صفت خالص بود. تاکنون، باستان شناسان 9 هرم تکراری را در تیکال کشف کرده اند. فرض بر این است که روند ساخت این جوامع تا سقوط شهر ادامه خواهد داشت.

معابد تیکال

“اولین معبد”

فرمانروایان «تیکال» نیز معابدی ساختند. این بناها عمدتاً برای دفن فرمانروایان مورد استفاده قرار می گرفتند. دو تا از این بناها که امروزه به نام معبد اول و معبد دوم شناخته می شوند در مرکز شهر و روبروی یکدیگر ساخته شده اند. میدان بزرگ تیکال نیز در مقابل این دو ساختمان قرار دارد.

اولین معبد که به معبد بزرگ نیز معروف است در حدود سال 730 پس از میلاد ساخته شد. این ساختمان 13 طبقه دارد. پله ها منجر به حمله 9 تاکی سنگی می شود. بر روی دیوارهای این سازه تصویری از حاکم «جاسو کان کاویل» وجود دارد که این معبد برای او ساخته شده است. باستان شناسان مقبره این حاکم را در داخل اولین معبد در سال 1959 کشف کردند. جلوی آزوکی هم قشنگ بود.

“معبد دوم”

هر شخصی که در مقابل نمای اول قرار گیرد، نمای دوم یا نمای دوم شناخته می شود. اعتقاد بر این است که این معبد برای همسر حاکم ساخته شده است. محققان بر این باورند که این زن به شهری در 30 کیلومتری تیکال متصل است و ازدواج او با حاکم تیکال منجر به تشکیل اتحاد سیاسی بین این دو شهر شد. این هرم حدود 38 متر ارتفاع دارد و شامل سه سطح پله است. در تالار ساخته شده بر فراز این هرم، بر روی یک قطعه خوب تصویر زنی حک شده که گمان می رود همسر حاکم شهر باشد.

حتما بخوانید:
COVID و بحران تخلیه قریب الوقوع

آکروپلیس شمالی

در شمال دو منطقه معبدی وجود دارد که امروزه به عنوان “آکروپولیس شمالی” شناخته می شود. این منطقه دارای معابد هرمی و مقبره های سلطنتی است و به عنوان محل دفن فرمانروایان اولیه تیکال استفاده می شد. جان مونتگومری، محققی که در تمدن مایاها تخصص دارد، این مکان را معادل «دروازه پادشاه» در مصر باستان نامیده است.

شکل گیری “آکروپلیس شمالی” بین سال های 350 تا 200 قبل از میلاد آغاز شد. و در طول تاریخ چندین بار بازسازی شد.

کاخ تیکال

این شهر به «آکروپلیس مرکزی» نیز معروف است و «معبد اول» و «معبد دوم» در جنوب آن قرار دارد. این کاخ نیز به عنوان «آکروپلیس شمالی» تغییر کرد و گسترش یافت.

این مکان حداقل در زمان سلطنت چاک توک ایچاک اول، که به مدت دو دهه در حدود سال 375 پس از میلاد حکومت کرد، مورد استفاده قرار می گرفت. خانه سازه ای تقریبا ساده است که دو پله در ضلع شرقی و غربی دارد و نیمکت های سنگی به آن متصل شده است. با گذشت زمان این خانه تبدیل به یک جامعه شد.

پایان تیکال

تیکال و بیشتر امپراتوری مایا در حدود سال 900 پس از میلاد سقوط کرد، اما برخی از شهرها مانند چیچن ایتزا، در 400 کیلومتری تیکال، برای چندین قرن پر رونق باقی ماندند. علت ریزش همچنان مورد سوال است و به نظر می رسد خشکسالی ناشی از جنگل زدایی پاییز به رنگ ارغوانی در این شهر باشد. آلودگی نیز می تواند در پاییز نقش داشته باشد.

انتهای پیام